• 1260 r. -dokument ustanawiający 40-dniowy odpust dla wszystkich odwiedzających oltarz maryjny w kościele parafialnym w mieście Szprotawa, z okazji konsekracji tego oltarza. Mowa takze o wsiach: Kopernia, Leszno, Sieraków, Dziecmiarowice, Szprotawka, Wiechlice, Cieciszów, Bobrowice.

• 1408 r. -wspomina sie mistrza kuźniczego (Hammermeister) Hansa Weyse z Leszna Górnego.

• 1488 r. -bitwa pod "Thomaswalde" (tzw. Las Tomasza kolo Boleslawca), 28 lipca. Czesi z 10 wozami pełnymi trupów udali sie nocą do Szprotawy (wśród zabitych byl takze czeski hauptmann Ilenburg, zwłoki wrzucono do Szproty). Trasa do Szprotawy wiodła przez Leszno Górne. Jeszcze do 1945 r.istniala w Lesznie Grnym. ulica zwana Haynauer Strasse, przechodziła obok cmentarza i wiodła przez bory do Haynau.

• 1501 r. -15 kwietnia, w czwartek po Wielkanocy ksiązecy hauptmann Mikulasch von Bilaw potwierdza, ze Hannes Warmbsdorf z Chotkowa (Conradswaldau),z upoważnienia swojego brata Franzke, sprzedał majątek Leszno Górne wraz z kuźnicą i młynem na rzecz braci Georga Schellendorf, - mianowicie Caspara i Baltasara zu Golschen.

• 1520 r. -28 września, Balzer von Schellendorf sprzedaje Szprotawie majątek i wieś Leszno Górne wraz z zakładami, sołtysami, rolnikami, ogrodnikami, rentami, czynszami, stawami, młynami, łąkami, jeziorami, wodami, bajorami, borami, buszami, lasami, polami, za kwote 800 guldenów wegierskich. Miasto kupiło Leszno Górne z tego powodu, aby Schellendorf`owie ani nikt inny nie przeszkadzał tamowaniem lub przelewaniem wody na Bobrze. Umowe potwierdził, na polecenie króla wegierskiego, Jacob von Salza, hauptmann Ksiestwa Glogowskiego.Prawo bezpośredniego odkupu zachowano dla Hauptmanna J.v.Salza. (Schellendorf`owie kupili Leszno Górne i kuźnice dopiero w roku 1501, od Franza i Hansa von Warnsdorf z Chotkowa (za Siecieborzycami)). Prawo odkupu zawiesił dopiero cesarz Ferdynand w roku 1538, wtedy to dopiero wieś należała wieczyście i nieodwołalnie do Szprotawy (Matuszkiewicz 1908, str. 67).

• 1524 r. -bracia von Kittlitz: Paul, Fabian i Hans zlecili obciąc rece dwóm z trzech rybaków miejskich, których pojmano za Dziecmiarowicami. Rece obcieto Matthias`owi Priedmann i Matthias`owi Jakob. Trzeciemu dano list dla rady miejskiej. Podjazd rady przybyl do Leszna, które bylo na ten czas opuszczone, tak wiec podlozono we wsi ogien. Leszno splonelo do podszewki (Matuszkiewicz 1908, str. 66).

• 1538 r. -10 kwietnia, w Pradze Ferdynand ustala, ze majątek Leszno Górne, zobowiązane do czynszu w wys. 30 Mk Groszy od tej pory placi go wraz z Dziecmiarowicami burmistrzowi miasta Szprotawa.

• 1624 r. -majątek Leszno Górne wraz z dochodowymi kuźniami i hutami byl oceniany na 11.779 talarów i 24 gr.

• 1668 r. -mowa o hutach w Lesznie Grn. i Dziecmiarowicach jako finansowych klejnotach miasta.

• 1700 r. -wydzierzawiono majątki w Dziecmarowicach, Dzikowicach, Lesznie Górnym,

• 1722 r. -Miejskie kuźnice żelaza w Dziecmiarowicach i Lesznie Górnym w ciągu 10 miesiecy wytwarzaly 2160 cetnarów zelaza "lupowego".

• 1761 r. -mowa o wydobywaniu rudy darniowej żelaza na łąkach leśnych w okolicy Leszna Górnego (Gold Hubel, Scheibel, Forstwald, blaue Schleife). Do Leszna Górnego nalezy cześc Biernatowa, Kopanie i leśniczówki.

• 1776 r. -piec lupowy w Lesznie Górnym zostaje zamieniony na tzw. wielki piec.

• 1782 r. -pożar huty w Lesznie Górnym.

• 1884 r. -18 listopada, miasto Szprotawa sprzedaje swoją hute i magazyn rudy darniowej (Raseneisensteinlager) w Lesznie Górnym, z racji konkurencji huty w Iławie.

• 1939 - 1945 r. -II wojna światowa, obozy jenieckie na lotnisku, w Lesznie Górnym i w Świetoszowie; robotnicy przymusowi w calej okolicy, w Szprotawie przewazają z nich Francuzi i Włosi.

• do 1945 r.-w Lesznie Górnym funkcjonuje fabryka papieru i celulozy, która powstała na miejscu dawnych kuźnic zelaza, na wyspie. Fabryka zaliczała sie do najwiekszych zakładów przemysłowych w dawnym powiecie szprotawskim.